دلایل خارش عمومی بدن

دلایل خارش عمومی بدن

  1. نارسایی مزمن کلیه : شایع ترین علت سیستمیک خارش، نارسایی مزمن کلیه است. اکثر میتلایان به این نارسایی و 80 درصد بیماران دیالیزی دچار خارشند. عوامل مختلفی در مورد علت آن بیان شده است و از جمله هیستامین که درمان انتخابی آن استفاده از اشعه ماوراء بنفش Bمی باشد.
  2. کلستاز : خارش شکایت شایعی در بیماری های انسداد صفراوی کبد خصوصا یرقان های صفراوی کبد خصوصا یرقان های صفراوی است. علل مختلفی در خصوص بروز خارش در این بیماران ذکر شده از جمله رسوب املاح صفراوی خاص با غلظت معین در پوست. درمان های متعددی پیشنهاد شده اما درمان انتخابی این نوع خارش، کلیسترامین می باشد.
  3. فقر آهن : یکی از خلل هارش فقر آهن است، به نظر می رسد که گرچه مبتلایان به کمبود آهن از خارش شکایت دارند اما خارش آن ها تنها به دلیل کمبود آهن نمی باشد و عوامل جانبی دیگر نیز در این مشکل دخیل است ولی به هر صورت این نوع خارش به درمان با آهن پاسخ می دهد.
  4. پلی سیستمی ورا ( تعداد بیش از حد طبیعی گلبول های قرمز) : 50 درصد مبتلایان به این بیماری دچار خارش مزاحمی هستند که در تماس با آب ( با هر درجه حرارتی) ایجاد می شود. در این بیماران تحریک منتشر و شدید پوستی و خارش، بلافاصله بعد از خارج شدن از آب ایجاد می شود که 30 الی 60 دقیقه طول می کشد.
  5. خارش ناشی از آب : در این حالت خیس شدن پوست با آب در هر حرارتی، باعث خارش شدید با یک حالت حمله ای می شود. خرش معمولا بلافاصله پس از خارج شدن از آب صورت گرفته و حدود یک ساعت طول می کشد. پوست هیچ تغییری نشان نمی دهد و هیچ اختلال سیستمیک همراه وجود ندارد. این حالت همچنین در اثر تغییر ناگهانی حرارت پوست مثلا صبح ها هنگام پوشیدن لباس نیز اتفاق می افتد. یک سوم بیماران سابقه فامیلی مثبت دارند. به اغلب این بیماران برچسب روانی زده می شود چون در معاینه هیچ علامت پوستی ندارند.
  6. خارش در بیماری های غدد :

الف ) پرکاری تیروئید : ممکن است سبب خارش محدود در ناحیه مقعدی تناسلی ( به علت عفونت قارچی) و یا خارش منتشر ( به علت افزایش جریان خون پوست و کاهش آستانه خارش و تحریک گیرنده های خارش) شود.

ب ) کم کاری تیروئید : می تواند سبب خارش محدود و یا خارش منتشر ( به علت خشکی بیش از حد پوست) گردد.

ج) دیابت : سبب خارش محدود در ناحیه تناسلی و یا خارش ناحیه پوست سر می گردد اما باعث خارش منتشر نمی گردد.

د) خارش در خانم ها بعد از یائسگی :  می تواند محدود و یا منتشر باشد، معمولا خارش منتشر در این بیماران حمله ای و همراه با حملات گر گرفتگی می باشد. خارش این بیماران، مداوم اما غیر قابل تحمل نیست و باعث خراشیدن شدید نمی شود. این خارش در شب ها که بدن گرم می شود شدید تر است.

  1. خارش به عنوان تظاهر بدخیمی ها : اگرچه وجود خارش بدون هیچ علت مشخص در یک بیمار با سنین متوسط یا بالا، معمولا جستجوی دقیق برای یافتن یک بدخیمی زمینه ای را به ذهن می آورد، اما هم راهی علتی بین خارش منتشر و بدخیمی نادر است به استثنای لنفوم هوچکین و پلی سیستمی ورا.
  2. خارش تظاهری از بیماری های روانی :

این نوع خارش روانی غالبا منجر به خراش های شدید در اثر حملات خاریدن خیلی کوتاه و نا شایع در طول روز یا شب می گردد و پوست در این نوع خارش غالب اوقات بدون علامت است. برای تشخیص این گروه از علل خارش، در صورت نبودن معیارهای رضایت بخش تشخیصی ، باید سایر علل خارش محدود یا منتشر را رد نمود. اضطاب یا افسردگی می تواند باعث بروز خارش در این بیماران شود. اطمینان بخشیدن به بیمار که خارش وی مریضی نیست، ممکن است در بعضی از مبتلایان به خارش ناشی از اضطراب و یا افسردگی پایان دهد.

  1. خارش به واسطه اختلالات عصبی و سیستم دفاع؛ بعضی اوقات بیماری های عصبی مانند ضایعات مغزی، MS و تومورهای مغزی می توانند باعث خارش گردند. خارش همچنین به عنوان علامت مراجعه در ایدز توصیف گردیده است.
  2. خارش در حاملگی : به طور کلی 20-2 درصد خانم های حامله مبتلا به خارش می شوند که غالبا به علت کلستاز حاملگی است.
  3. واکنش های دارویی : اهمیت داروها در ایجاد خارش آن است که اولا هر دارویی می تواند باعث ایجاد خارش گردد و ثالثا این که داروها ممکن است ماه ها پس از شروع مصرف باعث ایجاد خارش شوند.

بررسی بیمار مبتلا به خارش منتشر :

پزشکان باید تاریخچه دقیق بیماری را بدانند و شرح حال مفصلی از داروهای مورد استفاده، علائم همراه خارش و ارتباط با وضعیت های روحی فرد به دست آورند.

در بررسی بیمار مبتلا به خارش و بدون هیچ گونه تظاهر پوستی ، بایستی به دنبال علل منتشر (سیستمیک) گشت که احتمال وجود آن در بررسی های مختلف بین 3 تا 50 درصد گزارش شده است. در مورد هر بیماری این که چه آزمایشی و چه زمانی انجام شود بستگی به قضاوت پزشک دارد. اصولا بررسی بیماری که با خارش عمومی مداوم مراجعه می کند یکی از مشکلات طب است اما هم چنین می تواند یکی از جالب ترین آن ها هم باشد چون مشخص نمودن یک خارش منتشر نا شناخته در بیمار بسیار اهمیت دارد. خصوصا آن که غالبا درمان آن علت می تواند باعث از بین بردن خارش گردد.

بررسی بیمار مبتلا به خارش با منشاء نا شناخته باید شامل موارد زیر باشد :

  1. معاینه کامل پوست
  2. اخذ شرح حال با توجه به مصرف داروها، بیماری های کنونی یا گذشته، تماس های محیطی (حیوانات خانگی، غبار ، مواد شیمیایی، پشم شیشه، مروری بر اعضای بدن و توجه به شکایات عمومی یا محدود به نواحی خاص بدن
  3. بررسی از نظر بزرگی غدد لنفاوی یا بزرگی ارگان های داخلی شکمی
  4. انجام آزمایشات شامل فرمول شمارش خونی، تست های عملکرد کبدی، تست های عملکرد کلیه، آزمایش ادرار
  5. ارزیابی روانی بیمار

درمان : پزشکان باید تاریخچه دقیق بیماری را بدانند و شرح حال مفصلی از داروهای مورد استفاده ، علائم همراه خارش و ارتباط با وضعیت های روحی فرد به دست آورند. مثلا خارش بینی مداوم ممکن است نشانه ای تومور مغزی باشد یا خارش های روانی، معمولا مزاحم خواب بیمار نمی شود. معاینه بالینی باید شامل بررسی غدد لنفاوی ، کبد، طحال  و غده تیروئید باشد.

رنگ پوست بسیار مهم است و در نارسایی کلیه ، پر کاری تیروئید و انسداد صفراوی در دوران بارداری تغییر می کند . با انجام کلیه معاینات و آزمایش های ذکر شده باز هم درصد زیادی از بیماران، علت خارش مشخص نمی شود که این بیماران باید پیگیری شوند چون احتمال دارد بعد ها بتوانیم بلاخره علت خارش آن ها را پیدا کنیم. یک سری اقدامات عمومی وجود دارد که در همه انواع خارش موثر است. این روش ها شامل :

  1. اقدامات عمومی نظیر جلوگیری از خاریدن، کاهش استرس های روحی ، کاهش مصرف کافئین، قهوه، چای، شکلات ، نوشابه و الکل، نپوشیدن لباس های پشمی، دوش آب سرد قبل از خواب، خنک نمودن محل کار و خواب.
  2. درمان های موضعی شامل : استفاده از یخ و کمپرس سرد، استفاده از نرم کننده ها
  3. درمان های عمومی شامل : آنتی هیستامین ها، ضد افسردگی ها
  4. اقدامات درمان فیزیکی : اشعه ی ماوراء بنفش، تحریک الکتریکی عصب از ورای پوست ، طب سوزنی، گیاهان مفید برای درمان خارش، آلوئه ورا، روغن کبد ماهی، آبلیمو، ویتامین E و روغن جوانه گندم ، خارش را تسکین می دهند. برای درمان خارش ناشی از عرق سوز شدن و یا نیش زنبور و یا حشرات، جوش شیرین را در آب گرم حل کرده ، سپس با آب سرد حمام مخلوط کنید و بعد خود را با آن بشوئید.

رژیم غذایی نقش مهمی در مبارزه با خارش و آلرژی ها دارد. اگر غذایی را که موجب حساسیت و خارش شما می شود شناسایی کنید، با اجتناب از خوردن آن به راحتی خارش خود را درمان خواهید کرد. غذاهای غنی از ویتامین C، بتاکاروتن، ویتامین E، روی و مواد معدنی، به درمان خارش پوست کمک می کنند. خشکی پوست خارش را بدتر می کند. محل آسیب دیده را تمیز و چرب نگه دارید و از گرما و رطوبت بیش از اندازه خودداری کنید. لباس های سبک و خنک بپوشید.

نوشیدن 1 الی 2 فنجان چای گزنه خارش را کاهش می دهد. به این منظور 1 الی 2 قاشق چای خوری برگ خشک گزنه را درون یک فنجان آب جوش بریزید و بعد از  15 دقیقه بنوشید. مخلوط کردن نشاسته با آب وان نیز خارش را تسکین می دهد. مخلوط آب نارگیل تازه و گوجه فرنگی و ماساژ پوست با این مخلوط در بهبود و تسکین خارش بدن موثر است. برگ ریحان خارش های ناشی از عفونت های قارچی را درمان می کند.

در زنان یائسه کمبود استروژن موجب خارش بدن می شود. بنابراین تامین استروژن توسط غذاها موجب کاهش خارش می شود. مواد غذایی حاوی استروژن عبارتند از خرما، گیلاس، آلو، هویج، سیب زمینی، زیتون، خیار، بادمجان، رازیانه، تخم آفتابگردان و جوی دو سر، عسل و عدس و سویا مصرف بذر کتان عملکرد کبد را بهبود بخشیده و خشکی و خارش پوست را کاهش می دهد. گاهی اوقات خارش ناشی از گرمای هوا و افزایش درجه حرارت بدن است. در روزهای گرم با نوشیدن مایعات فراوان ، بدن و پوست خود را خنک نگه دارید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.